تبليغاتX
کیمیای وصال

کیمیای وصال

مقالات ادبی ؛علمی.اجتماعی

گاه سخت می شوید ِغریب برای خویشتن و ناآشنا برای خود .

گاه دریا می شوید ِدر دلتان غوغایی است ِ در دریای پرتلاطم زندگی

 حرکت شلاق گونه امواج را با تمام وجود حس می کنید

گاه آسمان می شوید ِشفاف و آرام ِپویا و سبک

گاه زمین می شوید ِسنگینی حرکت ها را برجان و دل خود لمس می کنید

براستی آدمی در طول زمان همه چیز می شود و همه حال را می چشد .

براستی که در درون وجود آدمی تمام ارکان طبیعت وجود دارند و حاضرند .

اما گاه هر یک از ارکان وجود موسیقی خود را سر می دهد ِ

چشم ها برای خود مرثیه اشک را جاری می کنند

کاری ندارند که در کجایی و در چه حال هستی

دل برای خود غم تنهایی خویش را زمزمه می کند

 و بدور از همه چیز فریاد رهایی را سر می دهد

انگشتان دیوانه وار می نویسند و جون اتشفشانی جهان درون را هویدا می سازند

و این جان است که پر فروغِ تمامی سنگینی ها را تحمل می کند

و آرام بر تمامی مملکت وجود دعا می خواند .

وگرنه که هر یک از این اجزا از همه خواهند پاشید و

به جایگاه ابدی خود هجرت خواهند کرد .

براستی که همه چیز حیرت است و سکوت

براستی که همه چیز تفکر است

این باور توست که ارکان وجودی ات را شکل می دهد و جغرافیای وجودت را ترسیم می کند .

براستی در کجایی و جه کاری باید بکنی ؟

مرثیه تو در زندگی چیست؟

ملودی درون تو چیست؟

موسیقی جان تو چه می نوازد /

آیا اهنگ زندگی خود را می نوازد یا که نه با خود کاری ندارد!!!!!!!!!

فرصت اندک است .

همین حالا غنیمت است ِدر همین لحظه زندگی مال توست .

دیروز تاریخ است ِفردا امید است و همین حالا هدیه الهی است .

وجود خود را با مهربانی و مودت و عشق و مهرورزی به کل کائنات متصل سازیم .

فرکانس وجودی خود را با نوای عرش خداوندی همسو کنیم

آگاهی آگاهی آگاهی

 خود را بشناسیم و این امانت خداوندی را دوست بداریم .

زندگی از ان کسانی است که عشق و شکیبایی و سرور اسمانی را در دل خود دارند

و به جهان پیرامونشان هدیه می دهند .

عزیزان دوستتان داریم .با یکدیگر مهربان باشیم و

دریای صادقانه دلسوزی را در قلب هایمان همیشه جاری سازیم .

موفق باشید .

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم آذر 1388ساعت 20:27  توسط گیتی افروز پور احمدی  | 

فردا خیلی دیر است .

لحظات و دقایق عمرمان را در نگاه به گذشته

و یا انتظار آینده سپری می کنیم :

راستی کی فرزندمان بزرگ می شود ؟

براستی کی صاحب خانه خواهیم شد ؟

و هزاران راستی دیگر .....

باید از خود سوال کنیم ؟

پس کی زندگی کنیم؟

کی هوای زمان حال را در تنفس هایمان

جاری سازیم و حسش کنیم ؟

تمام لحظاتمان از دست رفته هستند ِ

اگر که مزه مزه اش نکرده باشیم .

بیایید قدر زمان حال را بدانیم و

در فضای پر مهر عشق و

در میان دارایی های نقدمان

که همانا زمان حال است و حالی

که داریم زندگی کنیم و زندگی ببخشیم .

 

راستی آخرین بار که عزیزمان را

در آغوش گرفتیم و او را با تمام

وجود به قلب خود فشردیم ِکی بود ؟؟؟؟؟؟؟

 

دوستتان داریم و بهترین ها را برایتان آرزومندیم .

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم آذر 1388ساعت 19:57  توسط گیتی افروز پور احمدی  | 

پیام آسمانی

زندگی را نباید زیاد جدی گرفت ِسخت بگیریم

ِسخت می گذرد .

 تنها دارایی ارزشمندمان زمان حال است .

همین حالا همین الان .که هستیم و نفس می کشیم

کاری کنیم ِتبسمی شیرین ِنگاهی پر مهر

 ِکلامی دلنواز و دستانی گرم را به سوی

عزیزانمان هدیه کنیم .

شاید لحظه ای دیگر نباشیم .

به ارامی آغاز به مردن می کنیم

اگر سفر نکنیم

اگر کتابی نخوانیم

اگر به اصوات زندگی گوش ندهیم

امروز زندگی را آغاز کنیم

امروز مخاطره کنیم

امروز کاری کنیم

نگذاریم که به ارامی بمیریم .

قدر حیات سبزخود را بدانیم .

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم آبان 1388ساعت 20:27  توسط گیتی افروز پور احمدی  | 

نجوا ی صادقانه با خود

 گر بشکافند سراپای من        جزاو نیابند در اعضای من

                                                تن به دنیا دار و دل به مولا

 ای عزیز بهر جه کاری

در این جهان فراخوان شده ای؟؟؟؟؟؟؟؟؟

اگر خدا را دارید ِچه کم دارید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

دارم هوس وصالت ای دوست

دائم منم و خالت ای دوست.

پاسبان حرم دل باش.

پاسبان حرم دل شده ام شب همه شب

تا در این پرده جز اندیشه او نگذارم.

سرمایه راهرو حضور ادب است

آنگاه یکی همت و دیگر طلب است.

هر کلمه مانند یک بذر استِ و ذهن انسان بسیار حاصل خیز

ِولی فقط بذرهای بخصوصی را می پروراند .

با خدای جهان خلقت و با خویشتن خود میثاق ببندیم که :

۱-در گفتارمان معصوم باشیم .از قدرت کلام در

 جهت روشن ساختن حقیقت و انتشار عشق بهره ببریم .

۲-هیچ چیز را به خودمان ربط ندهیم و در برابر رفتار

 و گفتار دیگران آسیب پذیر نباشیم تا دچار غم نشویم .

۳-از روی حدس و گمان مسائل را ارزیابی نکنیم و

 با برقرار کردن ارتباط صریح و روشن جلوی سو تفاهم را بگیریم .

۴-همیشه بیشترین تلاش را در زندگی کنیم

تا مورد سرزنش خویشتن قرار نگیریم .

دستهایتان همیشه سبز و آسمان دلهایتان همیشه آفتابی باد

باران را دوست بداریم که دل بارانی و چشم پر آب

در عرش خداوندی سکنی گزیده است .

اگر هنوز با دیدن نوزادی معصوم

 ِکودکی پرشور ِو پرنده ای در آسمان و...

دلهایتان می لرزد و لب هایتان به تبسم باز می شود ِ

مطمئن باشید که هنوز زنده اید و

همسو با کائنات سفر می کنید .

موفق باشید و برای این سفر جاویدان

 همسفری خوبی انتخاب کنید .

 

+ نوشته شده در  شنبه دوم آبان 1388ساعت 21:44  توسط گیتی افروز پور احمدی  | 

سلام عزیزان ِدلهایتان بزرگِ

 چشم هایتان روشن

 و دستهایتان همیشه سبز باد .

دعای خیرمان همیشه بدرقه راه شماست .

دوست بداریم تا دوست داشته شویم .

اول از همه با خود شروع کنید :

چرا اينقدر خسته هستيد؟

آرامش

آرامش درست مثل حق است، معمولاً آن را دو دستي به شما نمي دهند، بلکه بايد خودت آن را به دست آوري، آرامش چيزي است که در اين روزگار بايد به دستش بياوري والا حال و روزت با کرام الکاتبين است.

شما حق داريد، فشار کار، مشکلات زندگي و... همه و همه دست به دست هم داده اند تا شما هيچ وقت مال خودتان نباشيد. شما خودتان را به بهاي اندکي به زندگي ماشيني امروز فروخته ايد. باور کنيد ماشين هم نياز به استراحت دارد، شما که جاي خود داريد؟ شما که در برابر تمام اعضا و جوارح خود بايد پاسخگو باشيد، در برابر روح و روانتان چطور؟

چرا اينقدر آشفته و خسته هستيد؟ چرا به فرداهايي که نيامده اند فکر مي کنيد و مصيبت ها و مشکلاتي که ممکن است، بله ممکن است شما را تهديد کند. اگر مي خواهي امروز و فردا و فرداهاي خود و خانواده ات هميشه سرشار از شادي و پيروزي باشد بايد به آرامش برسي، آرامش مي تواند تمام شادي ها و موفقيت ها را دو دستي به شما تقديم کند. باور کنيد رسيدن به آرامش سخت نيست.

از گذشته درس بگيريد و فراموش کنيد. امروز را درياب. به داشته ها و ارزش هايتان فکر کنيد و از همان که هستيد راضي باشيد.

اولين، بهترين و مطمئن ترين راه رسيدن به آرامش توجه به اين آيه است «الا بذکرالله تطمئن القلوب» پس بدانيد و بدانيد و بدانيد که تنها با ياد خداست که دل آرام مي گردد. اگر کسي به يک جاي مطمئن تکيه کرده باشد، هيچ وقت از طوفان و بادهاي سهمگين زندگي، آشفته نمي شود. پس اگر ياد خدا در هر لحظه، هر مکان و هر زمان همراه شما باشد هيچ چيز نمي تواند آرامش شما را بر هم بزند. فقط به راستي به خدا و مقدراتش ايمان داشته باشيد که هرچه او پسندد نيکوست. وقتي با خدا راز و نياز مي کنيم، وقتي دعا مي کنيم براي ديگران هم دعا کنيم که انرژي مثبتي توليد شود که هم ديگران از آن بهره مند شوند، هم خودمان. تازه شک نکنيد در يک نقطه ي ديگر کسي هست که به ياد شماست و شما را دعا مي کند.

در هم ريختگي را مرتب کن .هم اطرافت را هم ذهن پر از مشغله ات را. اگر ذهن پر از فکر و خيال است و جايي براي آرامش ندارد، نفس عميق بکشيد، تمرکز کنيد، قدم بزنيد. حتي در زمان غذا خوردن و صحبت کردن اگر شمرده حرف بزنيد و آرام غذا بخوريد، ضربان قلب و تنفستان کم مي شود و اين به شما اجازه مي دهد که ذهن و فکرتان جاي خالي پيدا کند.

همه چيز در بر هم زدن آرامش شما مي تواند نقش مهمي داشته باشد، از يک کفش تنگ بگير تا يک امتحان سخت. پس سعي کنيد. ساعتي مال خودتان باشد و بتوانيد به خودتان و نيازهاي واقعي تان فکر کنيد.

به لحظه هاي زيباي زندگي که داشته ايد فکر کنيد نه به گذشته اي که گذشته، از گذشته درس بگيريد و فراموش کنيد. امروز را درياب. به داشته ها و ارزش هايتان فکر کنيد و از همان که هستيد راضي باشيد. به هر حال شما جنبه هاي مثبت زيادي براي لذت بردن از خود و زندگي تان داريد.

ببخشيد تا شما را ببخشند. به جاي نفرت و کينه، عشق بورزيد. محبت و مهرورزي کليد ديگري از آرامش است. انسان ها با هم فرق دارند. پس نياز و احساس و رفتار و کردارشان هم با هم فرق دارد. اصل را بر اشتراک بگذاريد. مهرباني انرژي مثبت را توليد مي کند. مثل بچه ها صادق و مهربان و بخشنده باشيد. آن وقت مي بينيد چقدر آرامش داريد. کودکان بهترين معلم آرامش هستند. به رفتار آنها بيشتر دقت کنيد.

لبخند، لبخند را فراموش نکنيد. خنده، موسيقي روح است.

اکسيژن بيشتر، آرامش بيشتر پس در محل کار و زندگي گل و گياه را فراموش نکنيد.

مسافرت هم کمک خوبي است. دريا، کوه، طبيعت، که آرامش بي نظير مي دهند. فقط يادتان نرود که قدردان اين نعمت هاي خدا باشيد.

تنها با ياد خداست که دل آرام مي گردد. اگر کسي به يک جاي مطمئن تکيه کرده باشد، هيچ وقت از طوفان و بادهاي سهمگين زندگي، آشفته نمي شود.

زندگي شما نياز به برنامه دارد، هدف و کارهاي روزانه را بنويس و خود را ملزم کنيد که درست آنها را به انجام مي رسانيد. در کنار آن ببينيد چه عواملي شما را نگران مي کند. نگراني ها و استرس هايي که شما را تهديد مي کند، شناسايي کنيد و در جهت حل آن، راه حل ارائه کنيد.

انجام کارهاي مورد علاقه ي خودتان را فراموش نکنيد. ديگران را شاد کنيد حتي با دادن هديه اي کوچک.

مسائل کوچک را فراموش کنيد. مشکلات را ريز ببينيد تا بتوانيد آنها را حل کنيد.

به اخبار ناخوشايند توجه نکنيد به خصوص از کنار صفحه ي حوادث بي تفاوت بگذريد. البته خواندن حوادث براي افزايش تجربه مفيد است اما اگر آرامش را از شما سلب مي کند بهتر است مطالعه نکنيد.

آرامش

گاهي وقت ها صحبت و گفت و گو و مرور خاطره با دوستان قديم و جديد حسابي به آدم انرژي مثبت و آرامش مي دهد. از کنار اين توصيه بي تفاوت نگذريد. هم صله ي رحم است هم يکي از راه هاي رسيدن به آرامش.

ورزش، اين برنامه اصلاً از زندگي تان حذف نشود، هيچ وقت.

خوب است هر از گاهي چشمانتان را ببنديد، نفس هاي عميق بکشيد ، عضلات خود را شل و رها کنيد، به مناظر آرامش بخش فکر کنيد، ذهن خود را از فکر خالي کنيد و يا با شمارش معکوس تمرکز خود را متراکم کنيد . اين راه حل ها مي تواند انرژي شما را شارژ دوباره کند . نقل از سایت تبیان

+ نوشته شده در  سه شنبه چهاردهم مهر 1388ساعت 21:3  توسط گیتی افروز پور احمدی  | 

بزرگترین دایره عملکردی در این جهان خلقت ِکه هر چه بیشتر

در آن تنفس کنیم و عمل نماییم ِوسیع تر و پر ارزشتر می گرددِ

دایره عشق ورزیدن و محبت کردن است .

بیاموزیم که جون خورشید سخی باشیم و بر همه چیز و

 همه جاِ نور وجود خود را پرتو افشانی کنیم .

بیاموزیم از آسمان که نظاره گر دائم بی ادعا است و

گنید نیلگون خود را در هر حالی ارزانی جهان می کند

 ِپس یاد بگیریم که دل خود را آسمانی کنیم و

 چون او هدیه بخش بدون قضاوت باشیم .

ما تمام عمر در ابهام زندگی می کنیم و

 بر اساس اطلاعات ناقص از دیگران و محیط و

 مشکلات جاری ِانسان ها را طبقه بندی می کنیم و

 مهر خوب یا بد بودن را بر آنان می زنیم .

ما فقط می توانیم و جایزیم که در رابطه با خود

ِفقط خودِ- ِخود امروز نسبت به دیروز

 ِخود حال نسبت به یک دقیقه قبل ِقضاوت کنیم و

 عملکرد نشان دهیم .

حال ببینیم که در طول عمری که کرده ایم

چه ها نگفتیم که درست نبوده و

 چه کارها  نکردیم که کاملاْ نادر ست بوده است .

از خداوند منان و مهر گستر می خواهیم

که به حق این ایام و میهمانی اش در جهان خلقت

 ِگناهان و خطا هایی که کرده ایم و می دانیم و

 اشتباهاتی که کرده ایم و نمی دانیم همه و همه را ببخشاید .

ماه مبارک رمضان ماه میهمانی خداوند سبحان است

.براستی فکر کرده ایم که این میهمانی فقط برای انسان هاست 

یا که نه برای کل جهان خلقت است؟؟؟؟؟؟؟//

حال این میهمانی برای مملکت خداوندی چگونه است؟؟؟؟؟؟

کمی تفکر کنیم .کمتر حرف و بیشتر فکر کنیم .

التماس دعا داریم .

+ نوشته شده در  جمعه ششم شهریور 1388ساعت 12:45  توسط گیتی افروز پور احمدی  | 

سلام گرم مرا در این هوای گرم بپذیرید .

از تاخیری که در ارسال مطالب جدید

پیش امد عذر خواهی می نمایم .

در وادی حیرت بودیم و با چشم دل جهان

را در کمال صبوری نظاره گر .

از خودش فقط به خودش پناه می بریم .

ای خدای دلپذیر و دوست داشتنی

ای خدای مهربان و خواستنی

دوستت داریم ای خدای مهر .

چشم ها اقیانوس بیکران مهر خداوندی است

دلها اسمان گسترده انوار عشق ربانی است

دستها ستارگان پر نور وفای الهی است

جانها خورشید پر فروغ محبت آسمانی است

گامها مرکب پرتوان دستگیری خلق است

اندیشه ها باغ های رنگارنگ پیام هستی است

کلام آدمی ِتبلور حضور حق در درون است

هشیار که خداوند چقدر در وجودت جاری است

 نگاه توِ دل توِ دست تو جان توِ پای تو اندیشه تو

همه و همه در کلام و سخن تو مستور است .

شیرین سخن بگویید در کمال ادب و آگاهی

و این موج مثبت دلپذیر را به جهان پیرامون خود هدیه دهید .

راستی تا کی میهمان این عالم هستیم ؟؟؟؟؟؟؟؟

پس تا هستیم منبع خیر و رهایی باشیم .

دوستتان داریم مهربانان .

 

+ نوشته شده در  جمعه دوم مرداد 1388ساعت 16:12  توسط گیتی افروز پور احمدی  | 

سلام ِسلام ِسلام

لحظات عمر را با دوست داشتن و عشق ورزیدن

به تمامی ارکان جهان خلقت آبرو و عیار بخشیم .

دوست عزیز :

لحظه لحظه عمر ما هدیه ایی از سوی حضرت دوست است ِ

پس گرامیش داریم و آن را با بهترین اندیشه ِاعمال و رفتار آسمانی کنیم .

براستی چقدر دل از دست دادن داریم ؟

خود را قبل از وقوع هر حادثه ایی محک بزنید و توانمندی های خود را باور کنید .

آرزومند بهترین ها برایتان هستیم .

+ نوشته شده در  جمعه هشتم خرداد 1388ساعت 19:21  توسط گیتی افروز پور احمدی  | 

مزه زندگی

براستی مزه زندگی شما چگونه است ؟

شیرین ِشور ِترش ِتلخ ِگس و یا بی مزه

اگر هر روز دلی را بدست می آوری

بدان که مزه شیرین کردن کام

زندگی دیگران ِنیز مزه زندگی تو را نیز شیرین می کند .

اگر هر روز مسائل روزمره را زیاد بالا پایین می کنی

بدان که

کنکاش در جزییات شوری  را برایت به همراه دارد .

اگر هر روز خطی بر پیشانی کسی می اندازی ِ

بدان که دامنه رفتارت ترشرویی را

برای تو و دیگران به همراه دارد .

اگر از همه چیز بیزاری و تحمل چیزی را نداری

بدان که تلخی را در کام زندگی خود

 و عزیزانت  تحمیل می کنی .

اگردر زندگی بی هدفی و هنوز ماموریت

 خود را نفهمیده ای

بدان و باور کن که گسی و بی مزه گی را می چشی .

خداوند شیرین ترین مزه را در کام آفرینش

 خود جاری ساخت

 و آن چیزی به جز عشق ورزیدن

 به جهان هستی نیست

پس مزه آفرینش را بچش

و آن را به دیگرا نیز بچشان .

موفق باشید .

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388ساعت 15:31  توسط گیتی افروز پور احمدی  | 

انسان، خانواده، تربیت

- تربیت  چیست؟

- عوامل تأثیرگذار در تربیت  كدامند؟

- اصول تربیت  كدام است؟

- هدف غایی از تربیت اسلامی چیست؟

- روش های نوین تربیت در عصر جدید كدام است؟

- در دیدگاه سنتی، عموماً برداشت از تربیت عبارت بود از رام كردن، عادت دادن، مطیع بی چون و چرا بار آوردن، بردن ، و شكوفا كردن استعدادها ؛ ولی در دیدگاه مطلوب امروزی، تربیت به منزله رها كردن آگاهانه، ترك عادت دادن، رفتن و زمینه سازی شكوفایی استعدادهاست.

همواره نهادهایی وجود داشته اند و دارند كه هر عضو جامعه، به ویژه نسل های نورس ارزش ها، باورها، مهارت ها، دانش ها را از آنها فرا می گیرند و تحت تأثیر فرآیند آن نهادها، تربیت می پذیرند كه آن نهادها عبارت اند از:

1 - نهاد خانواده كه از قدیمی ترین نهادهای بشری است و مهمترین هدف و كاركردش تربیت فرزندان است.

2 - دین كه مجموعه برنامه ها و رهنمودهای الهی است برای چگونه زیستن آدمی.

3 - آموزش و پرورش كه با پیچیده شدن مشاغل و حرفه ها در جوامع به وجود آمده است.

4 - سازمان های رسانه ای كه با پیشرفت فنون و علوم در چند دهه اخیر پا به عرصه وجود گذاشته و با پدیده هایی همچون ماهواره و اینترنت از شتاب بیشتری برخوردار شده است.

 اتفاقاً امروز شاهدیم جوامعی كه در دهه های گذشته با ایجاد مراكز نگهداری كودك بسیار پیشرفته ، تخصصی و لوكس، فرزندان را از دامن خانواده جدا كردند، اکنون با دادن امتیازات گوناگون به والدین آنها را تشویق به ماندن در خانه و در كنار فرزندان، به ویژه در هنگام تولد می كنند.

هر نهاد جدید با رشد و توسعه خود ، سعی كرده است كاركردهای نهادهای قبل از خود را به نحوی تحت الشعاع قرار دهد و از متن به حاشیه براند ، ولی دید امروز دنیا به خانواده ، «دید به مركز تربیت» است؛ و اتفاقاً امروز شاهدیم جوامعی كه در دهه های گذشته با ایجاد مراكز نگهداری كودك بسیار پیشرفته ، تخصصی و لوكس، فرزندان را از دامن خانواده جدا كردند، اکنون با دادن امتیازات گوناگون به والدین آنها را تشویق به ماندن در خانه و در كنار فرزندان، به ویژه در هنگام تولد می كنند.

از منظر تربیت اسلامی  اگر خانواده نباشد، دین هم نیست. اگر خانواده  را بپاشانند، بعد فرزندان را ببرند در مراكز علمیه آموزش دینی هم بدهند، دیندار نخواهند شد، چون اثر دینداری درونی است و بین «دین داری» و «دین دانی» تفاوت وجود دارد!

اگر فرد در خانواده اصیل تربیت نشده باشد، به دست بهترین مربی و معلم و متخصص هم بسپارندش، تربیت مطلوب حاصل نخواهد شد.

- تربیت بایستی هدفمند و با برنامه باشد و در پیمودن مسیر تربیت، توجه به اصول تربیت نیز امری اجتناب ناپذیر است كه آن اصول عبارت اند از:

1- تدریجی بودن: هیچ فردی نمی تواند در مدت كوتاهی، دوران كودكی را سپری كند؛ به نوجوانی قدم بگذارد و به طور جهشی به مراحل بعدی برسد. پختگی در هر مرحله، ضمانت تربیت صحیح در مرحله بعدی است.

2 -مستمر بودن:انسان تا پایان عمر رشد می كند و با این كه رشد طبیعی در دوره جوانی به پایان می رسد، ولی رشد اكتسابی یا تربیت تا آخر زندگی ادامه می یابد. در تربیت تعطیلی و توقف روا نیست و فراغت از تربیت، معنا ندارد.

3 - مسئله نگر بودن: هر دوره سنی، مسائل مربوط به خود را دارد. مثلاً گرایش به گروه همسالان و سستی پیوند ارزشی با خانواده، از مسائل دوره نوجوانی است كه اگر مربی نتواند با ظرافت و زیركی با مسائل هر دوره برخورد نماید و همدلی ایجاد كند، مشكلات تربیتی زیادی به وجود می آید.

4 - همه جانبه بودن:انسان كامل، انسان جامع الاطراف است، انسانی كه در ابعاد گوناگون عقلانی ، اجتماعی ، سیاسی ، عاطفی ، جسمانی و معنوی تربیت شده باشد. در تربیت انسان، بایستی افق دید خود را وسعت بخشیم و تك بعدی و گلخانه ای فكر نكنیم، چرا كه در خارج از گلخانه پژمرده می شویم و از بین می رویم.

5 - تفاوت های فردی: انسان ها از نظر وراثت ، نوع خانواده، نوع ارتباطات، وضع اقتصادی، توانایی ها و تجربیات ، متفاوت از یكدیگرند و كار مربی توجه به تفاوت های فردی است، همان توجهی كه بزرگترین مربی بشریت نبی مكرم حضرت محمد مصطفی (ص) در انجام رسالت خود در نظر داشتند. خداوند در سوره حدید می فرماید: «لقد ارسلنا رسلنا بالبینات و انزلنا معهم الكتاب و المیزان...»

چرا خداوند به همراه قرآن كه به تعبیر خدای منان «تبیان لكل شیء» یعنی تبیین كننده و روشن كننده همه چیز و «هدی للناس» یعنی هدایت كننده همه مردم است، رسول عظیم الشأن خویش را می فرستد؟

اگر قرآن، خودش كتاب هدایت و روشن كننده همه چیز است (كه هست) پس نقش پیامبر چیست؟ آیا غیر از این است كه او ظرفیت انسان ها را بشناسد و بداند كه از این منبع و جام پرمایه وحی الهی به ابوذر چقدر، به سلمان چقدر، به بلال چقدر و به دیگری چقدر باید بنوشاند تا تربیت صورت پذیرد و این، دقیقاً همان توجه به تفاوت های فردی است.

 ایفای نقش متربی نیز به هدایت و پیگیری مربی نیاز دارد و مربی برای توفیق در ایفای نقش متربی، نیازمند توجه به یافته های علمی و آموزشی و هنجارهای مربیگری است. پس مربی نیز باید دائم در توسعه خود و دانش خود كوشش كند تا هنجارها را بشناسد و رعایت نماید.

6 - نقادی فرهنگی:انتقال میراث فرهنگی به متربیان نیز، از جمله وظایف مربیان است؛ اما این انتقال، به تنهایی كافی نیست و آموزش فرهنگی، باید نقادی فرهنگی را نیز در برداشته باشد. منظور از نقادی، بررسی فرهنگ و تعیین و تفكیك عناصر مطلوب از نامطلوب است.

7 - رعایت هنجارها:ایفای نقش متربی نیز به هدایت و پیگیری مربی نیاز دارد و مربی برای توفیق در ایفای نقش متربی، نیازمند توجه به یافته های علمی و آموزشی و هنجارهای مربیگری است. پس مربی نیز باید دائم در توسعه خود و دانش خود كوشش كند تا هنجارها را بشناسد و رعایت نماید.

- هدف غایی از تربیت اسلامی، ساختن انسانی است متعادل، انسانی به دور از افراط و تفریط و انسانی با فضیلت ؛ همانگونه كه علمای اخلاق بیان می دارند هر آنچه كه در حد اعتدال باشد، فضیلت است و هر چه كه از حد وسط و اعتدال خارج شود (خواه به افراط كشیده شود، خواه به تفریط) هر دو رذیلت است.

- در تربیت، امروز، هدف تشنه كردن است، نه سیراب كردن؛ هدف پروراندن است، نه بار آوردن؛ دید به تربیت، كاستنی (پیرایش) است، نه افزودنی (آرایش).

- روش های تربیتی در دیدگاه سنتی عموماً مستقیم، كلامی، استفاده از نصایح، وعظ و خطابه و امری اكتسابی بوده است و مربی القاء كننده محسوب می شده و تربیت را از آنجایی شروع می كردند كه مربی دوست دارد؛ در صورتی كه در دیدگاه امروزین، تربیت مؤثر غیرمستقیم، عملی و در حین كار و بازی است. امروزه تربیت، امری اكتشافی است و مربی باید خلاق و ابداع كننده باشد و تربیت را از آنجایی شروع كند كه متربی دوست دارد و به جایی ختم كند كه مربی دوست دارد.

- الگوی خانواده در اسلام، خانواده مولی الموحدین علی(ع) است. این انسان بزرگ همانطور كه خود در همه ابعاد و خصوصیات انسانی اش برجسته و ممتاز و الهام بخش است، همسر و فرزندانش نیز چنین هستند. زندگی كردنش، شكست و پیروزیش، جنگ هایش، تحمل و سكوتش، سخن و ایمانش، همه خاص خود اوست، بی نظیر و بی شبیه؛ و این خانواده، خانواده كاملی است كه تنها متعلق به شیعه و مسلمانان نیست، بلكه متعلق به همه انسانهاست، به طوری كه یك نویسنده اروپایی گفته است: «علی هزار سال زودتر از زمان واقعی خود متولد شده است.» و آن نویسنده توانای مسیحی می گوید: «كمالات علی بن ابی طالب، در كلمات بشری نمی گنجد » و از نامیدن او به عنوان «صوت العدالة الانسانیه، علی آوای عدالت انسانی» چندان راضی نیست.

 در دیدگاه امروزین، تربیت مؤثر غیرمستقیم، عملی و در حین كار و بازی است. امروزه تربیت، امری اكتشافی است و مربی باید خلاق و ابداع كننده باشد و تربیت را از آنجایی شروع كند كه متربی دوست دارد و به جایی ختم كند كه مربی دوست دارد.

این خانواده كه مردش این چنین الگوی خاص و عام است و زنش حضرت فاطمه (س) كه الگوی زنان عالم است، زنی است كه به نقل از مرحوم دكتر علی شریعتی «بهترین زن است برای همسرش، بهترین مادر است برای فرزندانش، بهترین دختر است برای پدرش ، و نمونه بهترین زن است برای مسئولیت های اجتماعی اش» ، فرزندانش نیز آئینه الهام بخش آرزوها و حركت های حساب شده رهبران بزرگ بشری بوده اند. گاندی می گوید: «من آزادی كشور خود را از پرچمدار كربلا، حسین بن علی(ع)، الهام گرفتم.»

امید است تمامی اندیشمندان و صاحبنظران و دست اندركاران تعلیم و تربیت با یافتن راهكارهای اجرایی در تبلیغ و توسعه علمی تربیت اسلامی در خانواده ، توفیق مصونیت سازی نسل های نورس را بیش از پیش فراهم آورند.

حسن زارعیان

كارشناس تعلیم و تربیت

منابع :

- قرآن مجید

- تفسیر سوره هل اتی»، نوشته: ابوالفضل بهرامپور

- تربیت چه چیزی نیست»، نوشته: دكتر عبدالعظیم كریمی

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388ساعت 15:11  توسط گیتی افروز پور احمدی  |